Autorka, wychodząc z psychoanalitycznych koncepcji lęku, formułuje pytanie: „czy istnieje lęk specyficzny dla psychozy?”. Posługując się przykładami ze swojej praktyki klinicznej, pokazuje pracę psychoterapeutyczną z lękiem psychotycznym, który występuje nie tylko u osób z doświadczeniem psychozy, ale także u innych pacjentów z wczesnym doświadczeniem traumatycznym. Lęk powstający w bardzo wczesnym dzieciństwie i nawracający w ciągu całego życia różni autorzy określają jako: lęk psychotyczny, bezimienne przerażenie, lęk niemożliwy do pomyślenia, lęk przed załamaniem, lęk anihilacyjny, lęk dezintegracyjny. Niniejszy artykuł przedstawia teorię psychozy, w której doświadczenie lęku przed załamaniem może pełnić rolę kluczową. W tej teorii objawy psychotyczne będą rozumiane jako obrona przed chaosem i pustką. Lęki specyficzne dla doświadczenia psychozy to lęk związany z urojeniami, traumatycznymi doświadczeniami relacyjnymi okresu psychozy (np. hospitalizacją) czy informacjami dotyczącymi choroby. Zestawiając teorie Klein, Biona i Winnicotta, autorka zastanawia się, jak rozpoznawać i postępować z pacjentem, u którego stwierdzamy objawy lęku psychotycznego/anihilacyjnego.