PL EN
ARTICLE
Lęk pacjentów przed mówieniem na forum grupy a przedwczesne przerywanie terapii grupowej
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Opolski
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Wiesław Sikorski   

Uniwersytet Opolski, ul. Cybisa 26, 45-533 Opole, Polska
Data nadesłania: 25-03-2015
Data ostatniej rewizji: 23-06-2015
Data akceptacji: 16-07-2015
Data publikacji: 21-09-2015
 
Psychoter 2015;174(3):35–59
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Cel:
Autor na podstawie literatury i badań własnych analizuje przyczyny przedwczesnej rezygnacji pacjentów z terapii grupowej. Celem badań przeprowadzonych przez autora było ustalenie zależności między poziomem lęku przed publicznym mówieniem u pacjentów (69 kobiet i 47 mężczyzn) cierpiących na różne zaburzenia nerwicowe a przerywaniem przez nich (jednokrotnie lub dwukrotnie) udziału w terapii grupowej.Badaniami objęto 26 grup terapeutycznych, w których co najmniej dwóch członków przedwcześnie porzuciło terapię.

Metoda:
Poziom lęku przed mówieniem na forum grupy wyznaczono przy użyciu kwestionariusza Personal Report of Communication Apprehension (PRCA) J.C. McCroskeya i R. McVetty.

Wyniki:
Autor odnotował istotne statystycznie – na poziomie 0.05 - zależności między lękiem przed publicznym mówieniem a przedwczesnym porzucaniem terapii grupowej. Wykazał że tego typu lęk jest większy i powszechniejszy – i w ślad za tym częstsze przerywanie leczenia - w grupach liczebniejszych (10-12 osób), zorganizowanych w formie zamkniętej i heterogennych (zróznicowanych). Stwierdził także, iż najczęściej dochodzi do rezygnacji z terapii w początkowej fazie rozwoju dynamiki grupy zamkniętej („orientacji i zależności) oraz przez członków pełniący podrzędne role grupowe – „kozła ofiarnego“ i „autsajdera“. Ponadto autor dostrzegł, że zmniejszeniu lęku przed mówieniem na forum grupy i zjawisku opuszczania terapii sprzyja wcześniejsze przygotowanie członków grupy do terapii.

Wnioski:
Autor podaje sposoby redukcji lęku przed mówieniem, jak choćby ćwiczenia oparte na graniu ról, dramie i z wykorzystaniem kamery oraz uczenie się osiągania stanu zrelaksowania i odprężenia oraz wynikające z postawy terapeuty i jego dbałości o uruchamianie jak największej liczby czynników leczących w terapii grupowej – a zwłaszcza spójności grupowej i kształtowania umiejętności społecznych.

eISSN:2391-5862
ISSN:0239-4170