PL EN
ARTICLE
Wywiad diagnostyczny zaburzenia używania alkoholu - klasyfikacja DSM-5 w kontekście wyzwań dla lecznictwa odwykowego
 
Więcej
Ukryj
1
Zakład Psychologii Lekarskiej Katedry Psychiatrii, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum, Kraków
2
Zakład Psychologii Klinicznej i Neuropsychologii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin
3
Klinika Psychiatrii Sądowej Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
4
Wojewódzka Poradnia Terapii Uzależnień i Współuzależnienia, Toruń
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Barbara Bętkowska-Korpała   

Zakład Psychologii Lekarskiej Katedry Psychiatrii, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum, Kraków
Data nadesłania: 08-02-2019
Data ostatniej rewizji: 17-04-2019
Data akceptacji: 17-04-2019
Data publikacji: 29-05-2019
 
Psychoter 2019;188(1):75–91
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Kryteria rozpoznawania zaburzeń używania alkoholu (ZUA) według klasyfikacji DSM-5 dotyczą wielu obszarów funkcjonowania człowieka i wpisują się w powszechnie przyjęty biopsychospołeczny kontekst, obecny nie tylko w procesie diagnozowania, ale i leczenia. Ocena nasilenia zaburzeń używania alkoholu (ZUA) i jego mechanizmów jest kluczowa dla ustalania celów i ukierunkowania terapii. Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych rekomenduje programy terapeutyczne nacelowane nie tylko na abstynencję, ale także na ograniczanie picia, zatem w systemie lecznictwa odwykowego w Polsce programy są dedykowane dla osób z rozpoznaniem ZUA, zarówno w stopniu ciężkim, jak i umiarkowanym czy łagodnym. Celem artykułu jest prezentacja kryteriów diagnostycznych zaburzeń używania alkoholu według klasyfikacji DSM-5. Szczegółową uwagę zwrócono na obraz kliniczny zaburzeń używania alkoholu i złożoność jego biopsychospołecznych mechanizmów. Zamieszczono także propozycje pytań diagnostycznych i odpowiedzi badanych, które ułatwią specjalistom ocenę ZUA i ukierunkowanie w psychoterapii.
eISSN:2391-5862
ISSN:0239-4170