PL EN
Psychoterapia poznawczo-behawioralna w leczeniu problematycznego korzystania z pornografii
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Medyczny w Lublinie, Szkoła Doktorska
 
2
Uniwersytet Medyczny w Lublinie, Katedra Psychospołecznych Aspektów Medycyny, Zakład Psychologii
 
3
Uniwersytet Medyczny w Lublinie, Wydział Lekarsko-Dentystyczny
 
4
Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Wydział Lekarski
 
 
Data nadesłania: 02-01-2026
 
 
Data ostatniej rewizji: 12-05-2026
 
 
Data akceptacji: 12-05-2026
 
 
Data publikacji: 28-10-2026
 
 
Psychoter 2026;217(2):73-87
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Problematyczne korzystanie z pornografii (PPU) stanowi złożone zjawisko kliniczne, coraz częściej ujmowane w kontekście zaburzeń z kręgu kompulsywnych zachowań seksualnych (CSBD), wprowadzonych do klasyfikacji ICD-11. W literaturze podkreśla się, że PPU wiąże się z utratą kontroli nad zachowaniami seksualnymi, dysregulacją emocji, obniżeniem jakości życia oraz istotnym cierpieniem psychicznym, przy jednoczesnym braku jednoznacznych kryteriów diagnostycznych i standardów leczenia. Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) stanowi obecnie najczęściej opisywaną i najlepiej udokumentowaną formę interwencji w przypadku PPU, obejmując zarówno klasyczne techniki drugiej fali CBT, jak i nowsze podejścia trzeciej fali, takie jak terapia akceptacji i zaangażowania (ACT) oraz interwencje oparte na uważności (mindfulness). Dostępne badania sugerują, że interwencje CBT prowadzą do istotnej redukcji częstotliwości korzystania z pornografii, kompulsyjności seksualnej i objawów internalizacyjnych, a także do poprawy samokontroli i regulacji emocjonalnej. Szczególnie obiecujące wyniki uzyskuje się w programach integrujących elementy akceptacji i uważności, które sprzyjają większej zgodności zachowań z wartościami osobistymi oraz zmniejszeniu niezgodności moralnej (moral incongruence). Coraz więcej danych wskazuje również na skuteczność terapii CBT prowadzonej online, stanowiącej alternatywę dla tradycyjnych form pomocy, zwłaszcza wśród osób unikających kontaktu bezpośredniego z terapeutą z powodu wstydu lub obaw przed stygmatyzacją. Ograniczenia dotychczasowych badań obejmują niewielkie próby, przewagę populacji męskich oraz brak jednolitych kryteriów oceny skuteczności. Konieczne jest prowadzenie dalszych, dobrze zaprojektowanych badań obejmujących zróżnicowane grupy pacjentów i porównujących skuteczność różnych form interwencji CBT. Zgromadzony materiał wskazuje, że terapia poznawczo-behawioralna, zarówno w formie tradycyjnej, jak i zdalnej, pozostaje obecnie najbardziej uzasadnionym empirycznie podejściem terapeutycznym w leczeniu problematycznego korzystania z pornografii.
eISSN:2391-5862
ISSN:0239-4170
Journals System - logo
Scroll to top