W środowisku polskich psychoterapeutów istnieją różnice poglądów dotyczące między innymi definiowania psychoterapii, kształcenia w tym zakresie oraz znaczenia diagnozy w procesie psychoterapii. Różnice te są szczególnie artykułowane w okresie prac nad Ustawą o zawodzie psychoterapeuty. Celem artykułu jest wykazanie zasadności diagnozy w procesie psychoterapeutycznym oraz opis jej rodzajów. Diagnoza w psychoterapii dotyczy trzech obszarów, które przekładają się na trzy rodzaje diagnozowania: medyczny (rozpoznanie), psychologiczny oraz terapeutyczny. Nie są one alternatywne, lecz mogą być komplementarnie stosowane oraz narracyjnie wykorzystywane w procesie psychoterapii. W artykule przytoczono propozycje definicji psychoterapii wybranych polskich psychoterapeutów: Jerzego Aleksandrowicza, Czesława Czabały i Bogdana de Barbaro. Podjęto również polemikę na temat diagnozy w psychoterapii z poglądami uznanych psychoterapeutów ze Stanów Zjednoczonych, jak Irvin Yalom, Harlene Anderson, Michael White i David Epston. Autorka odwołuje się w niej do własnej wieloletniej praktyki klinicznej i terapeutycznej, uwzględniając odmienne stanowiska innych doświadczonych terapeutów.