PL EN
ARTICLE
Terapeuta, pacjentka i milczenie. Zjawisko milczenia z perspektywy psychoanalitycznej
 
 
Więcej
Ukryj
1
Oddział Dzienny Leczenia Zaburzeń Nerwicowych i Zaburzeń Behawioralnych Zakładu Psychoterapii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Janusz Galli   

Oddział Dzienny Leczenia Zaburzeń Nerwicowych i Zaburzeń Behawioralnych Zakładu Psychoterapii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, jozefa sarego 3/13, 31-055 kraków, Polska
Data nadesłania: 07-06-2017
Data ostatniej rewizji: 14-09-2017
Data akceptacji: 20-10-2017
Data publikacji: 24-01-2018
 
Psychoter 2017;183(4):17–28
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Zjawisko milczenia w trakcie sesji terapeutycznej jest częstym fenomenem obserwowanym przez psychoterapeutów. Przyczyny milczenia mogą być umiejscowione w różnych żródłach. Teoria psychoanalityczna stara się je opisać, oraz wyjaśnić. Różne nurty psychoanalityczne proponują zróżnicowane koncepcje powstawania ciszy na sesjach psychoterapeutycznych. W artykule przytaczane są poglądy takich szkół jak klasyczna freudowskiej psychoanaliza, psychologia ego, szkoła kleinowska, psychologia self, oraz szkoła bionowska. Szczególnie poglądy wywodzące się ze szkoły bionowskiej, zdaniem autora umożliwiają jasne i czytelne odczytanie przekazu zawartego w milczeniu pacjenta na sesji. Autor przedstawianą pracę ilustruje prezentacją kliniczną przypadku pracy z pacjentką milczącą na sesji terapeutycznej.
eISSN:2391-5862
ISSN:0239-4170