PL EN
Podsumowanie 10 lat pracy ambulatoryjnej grupy terapeutycznej prowadzonej metodą psychodramy
 
Więcej
Ukryj
1
Stowarzyszenie Polski Instytut Psychodramy
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Mateusz Piotr Borowiec   

Stowarzyszenie Polski Instytut Psychodramy
Data nadesłania: 13-03-2022
Data akceptacji: 27-04-2022
Data publikacji: 30-04-2022
 
Psychoter 2022;200(1):33–45
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Celem pracy jest przedstawienie użyteczności ambulatoryjnej psychoterapii grupowej metodą psychodramy. Opisano historyczny rozwój terapii grupowej, szczególnie metody psychodramy stworzonej 100 lat temu przez Jacoba L. Moreno. Omówiono założenia teoretyczne leżące u podłoża tej metody wywodzące się z filozofii egzystencjalnej — teorię spotkania Martina Bubera oraz teorię spontaniczności i kreatywności, a także wywiedzioną z tej filozofii specyficzną dla psychodramy metodę zamiany ról. Wyróżniono najważniejsze mechanizmy leczące w psychodramie: doświadczenie reparacyjne, wykorzystanie rzeczywistości poszerzonej, doświadczenie katharsis, przeżycie emocjonalnej wspólnoty z grupą, wypróbowywanie nowych ról, trening ról społecznych, transformację wewnętrznych ról, rozszerzenie świadomości i większy wgląd w siebie zawdzięczany feedbackowi. Praktykę psychodramy przybliżono przedstawiając model funkcjonowania ambulatoryjnej grupy terapeutycznej współprowadzonej przez autora od 10 lat. Omówiono poszczególne fazy sesji psychodramatycznej: puls, rozgrzewkę, grę na scenie, sharing i feedback z ról. Zjawiska i procesy zachodzące w psychodramie zilustrowano materiałem klinicznym — opisem przebiegu 4-godzinnej sesji psychodramy.
eISSN:2391-5862
ISSN:0239-4170