Hamlet et al
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Jagielloński, Katedra Psychiatrii, Klinika Psychiatrii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży
 
2
Uniwersytet Warszawski, Wydział Psychologii
 
3
Centrum Pomocy Psychologicznej UW
 
 
Data nadesłania: 07-12-2020
 
 
Data ostatniej rewizji: 09-09-2021
 
 
Data akceptacji: 22-09-2021
 
 
Data publikacji: 07-01-2022
 
 
Autor do korespondencji
Maciej Pilecki   

Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Katedry Psychiatrii UJ CM w Krakowie
 
 
Psychoter 2021;198(3):65-79
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Próba zrozumienia psychologicznych uwarunkowań czynów Hamleta ma w literaturze — zarówno teatrologicznej jak i dotyczącej zdrowia psychicznego — bogatą tradycję. Często przypisywana jest mu psychotyczna dekompensacja. Bywa też postrzegany jako ofiara neurotycznej dezintegracji wpisanej w ramy wzbudzonego śmiercią ojca konfliktu edypalnego. Czy jednak treść sztuki niesie w sobie dowody na którąkolwiek z tych hipotez? Jaki obraz wewnętrznego świata Hamleta można zbudować na podstawie lektury sztuki? Jak postrzegać możemy jego historię współcześnie? Kim psychologicznie jest Hamlet w świecie wyzwolonym z ram jednoznacznych teorii i konstruktów poznawczych? Jakie może być nasze rozumienie Hamleta w czasach globalizującego się świata, zaprzeczenia jednej dominującej opowieści o rozwoju człowieka, rewolucji teorii więzi, wpływów feminizmu czy psychologii ewolucyjnej? Jaki jest Hamlet czasu pandemii? Czy historia młodego duńskiego księcia nadal może być dla nas źródłem ważnej refleksji, również o nas samych? Artykuł otwiera serię czterech publikacji dotyczących percepcji wybranych dzieł Szekspira przez współczesnych polskich psychoterapeutów.
eISSN:2391-5862
ISSN:0239-4170
Journals System - logo
Scroll to top