PSYCHOTERAPIA       ISSN 0239-4170

1(172)


Spis treści

Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 5–17
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/30474
Katarzyna Sass-Stańczak, Jan Czesław Czabała
Relacja terapeutyczna — co na nią wpływa i jak ona wpływa na proces psychoterapii?
FREE ENGLISH FULLTEXT: Therapeutic relationship — what influences it and how does it influence on the psychotherapy process?
Streszczenie
Autorzy przedstawiają wyniki badań dotyczących identyfikowania czynników zawiadujących skutecznością oddziaływań psychoterapeutycznych. Wśród nich szczególną rolę pełni relacja terapeutyczna, której aspekty są przedmiotem licznych badań naukowych. Autorzy odpowiadają na pytania dotyczące zmiennych najczęściej używanych do opisu relacji terapeutycznej, czynników wpływających na relację terapeutyczną oraz zależności między  zmiennymi relacji terapeutycznej a zmiennymi procesu psychoterapii.
Summary
This article presents the review of results of psychotherapy researches presented in the Psychotherapy Research in years 2004–2012. The main point of interest was a common factor of many psychotherapeutic schools - the therapeutic relationship. Collected information were divided into three categories. The first one consist of variables which can be used to describe the relationship, specified with use of tools created for their measurement. Most of them were easy to measure, however some concerned abstract concepts. The second category consists of factors which affect the relationship. Those were classified within 4 categories: influence of a patient, his features and experience, also characteristics of a therapist and his actions. The last category was on the association between the relationship variables and variables of a therapeutic process. Those within the second category described in this article, were studied the most. Least information was provided about the third category. It clearly shows that the matter of the psychotherapeutic relationship is commonly examined by many researchers, nevertheless it still leaves place for future studies.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 19–26
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/30511
Dominik Gawęda
Negatywna reakcja terapeutyczna jako zjawisko relacyjne
FREE ENGLISH FULLTEXT: Negative therapeutic reaction as a relational phenomenon
Streszczenie
Autor opisuje zjawisko negatywnej reakcji terapeutycznej odróżniając je od zjawiska oporu i negatywnego przeniesienia. Przedstawia różne aspekty jej pojawienia się — przeżywanie nieświadomej winy, zakłócenia w rozwoju ego, występowanie obron maniakalnych, masochistyczny wzorzec osobowy. Każdy z tych aspektów jest ilustrowany klinicznym przykładem.
Summary
The aim of the article is to analyze the patient’s paradoxical response to therapy observed and defined by Freud in 1923 and known as the negative therapeutic reaction. In the majority of available books touching on the subject of psychoanalysis, the occurrence is described as a phenomenon stemming from the patient’s psychological construction. In this paper I intend to present the negative therapeutic reaction as a relational phenomenon– a reciprocal process in which the patient and the psychotherapist experience things and react to them in a specific way. Helplessness, shame and/or anger pose the risk of establishing a sadomasochistic collusion between the patient and the analyst or placing the temptation in the psychoanalyst to provoke the patient to quit the therapy. In such circumstances both the psychotherapist and the patient unconsciously aim to develop a state which can be described as negative therapeutic reaction.
The present article may prove helpful in understanding and preventing the occurrence of a negative therapeutic reaction. To better illustrate the subject, the described theoretical conceptions are supported by clinical material. The last part of the article is devoted to author’s observations and perception of negative therapeutic reaction.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 27–36
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/31479
Łukasz Cichocki
Miejsce psychoterapii indywidualnej osób z diagnozą schizofrenii w polskim systemie lecznictwa psychiatrycznego
FREE ENGLISH FULLTEXT: Role of individual psychotherapy of persons diagnosed with schizophrenia in the Polish psychiatric care system
Streszczenie
Autor artykułu podkreśla wagę długofalowości kontaktu terapeutycznego w procesie rozpoczęcia zdrowienia pacjentów
z rozpoznaniem schiozofrenii. Uwrażliwia przy tym na istotność rozwiązań organizacyjnych w ich leczeniu umożliwiających różnorodne modalności oddziaływań: farmakologicznych, psychoterapeutycznych, jak i edukacyjno-społecznych zależnie od fazy terapii, jak i istotnych potrzeb i możliwości pacjentów.
Summary
This paper takes up the subject of the place and role of individual psychotherapy of people diagnosed with schizophrenia in the Polish system of psychiatric care. It describes various therapeutic contexts in which such psychotherapy can take place: inpatient ward, outpatient ward, ambulatory care, community care team. It also touches upon the issue of psychotherapy in contact with a chronically ill patient who participates in his rehabilitation at the occupational therapy workshops or at a day care center. It discusses various needs of patients at specific stages of illness: acute psychosis, post-psychotic depression, symptomatic remission and a possible response to these needs offered by psychiatric treatment. The paper emphasizes the importance of long-term therapeutic contact for the recovery process, which
includes the patient’s self-knowledge and awareness of the capability to influence their own life, gained during psychotherapy. The central idea of this paper is the connection of psychotherapy and organizational solutions which would enable its broadest and most effective usage in daily practice. An important element is a reflection concerning the relationships between psychotherapy of people suffering from schizophrenia and usually concurrently administered
pharmacotherapy .


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 37–45
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/31765
Andrzej Gardziel, Piotr Ozaist, Ewa Sitnik
Metoda 3i w terapii zaburzeń spektrum autystycznego
Method 3i in ASD therapy
Streszczenie
Autorzy opisują wprowadzoną w 2004 r. we Francji metodę 3i, służącą celom terapeutyczno-edukacyjnym dla dzieci autystycznych, a będącą rozwinięciem i uzupełnieniem metody opcji. Nazwa metody określa jej podstawowe cechy: intensywność, indywidualność i interaktywność. Metoda opiera się na nieintruzywnej zabawie z dzieckiem.
Przedstawienie zasad i specyfiki metody jest zilustrowane opisem terapii 4-letniego chłopca z autyzmem dziecięcym.
Summary
The method 3i (intensive, individual and interactive) was worked out and induced in 2004 in France by Catherine de La Presle in order to cure her autistic grandson. Its basic assumptions are derived from the option method by Barry Neil and Samaria Kaufman. The therapy works through play, takes place at child’s home, with the involvement of a large number of volunteers. The volunteers guarantee several hours of individual therapeutic relations every day to the child. The method has been defined as educative by its author and her collaborators, it contains, however, a number of elements which could classify it in the area of child psychotherapy. Those elements are: the importance of play and low-intrusive approach, the emphasis on interaction and behavioral dialogue, the ensuring of good and long-lasting mental holding to the child. Through developing relations and stimulating the need for communication with others, the development of self-consciousness and mental capacities is obtained. This method has been applied for some years in the Maltese Aid Centre for Handicapped Children and their Families in Kraków. The goal of this article is to present the principles of the method and its peculiarity, emphasizing in particular its psychotherapeutic aspects. The presentation is enriched by a short casuistic illustration.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 47–57
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/31712
Barbara Józefik, Bartosz Treger
Terapia wielorodzinna dla rodzin z problemem domowej przemocy
FREE ENGLISH FULLTEXT: Multi-family therapy used in working with families with the problem of domestic violence
Streszczenie
Celem artykułu jest przybliżenie modelu terapii wielorodzinnej zastosowanego w pracy z rodzinami z problemem przemocy, sprawdzonego w Marlborough Family Center w Londynie, ośrodku, który od wielu lat rozwija tę metodę terapii. Bazuje ona na terapii systemowej i psychodynamicznej terapii grupowej, obejmuje równocześnie kilka rodzin, w których dochodzi do przepracowania trudnych, traumatycznych problemów w relacjach rodzinnych. Autorzy opracowania rekomendują tę formę terapii w naszym kraju i uważają, że zasługuje ona na podjęcie systematycznych szkoleń i włączenia jej następnie do
praktyki terapeutycznej.
Summary
The aim of this article is to familiarize the reader with the model of the multi-family therapy used in working with families with the problem of domestic violence. The inspiration to write this text was the authors’ involvement in the European project EU’s Daphne III: Multi-Family Pack Training for Professionals Working with Abusive and Violent high risk Families (MFT-V), aimed at developing the manual and training materials for professionals engaged in family therapy, for families in which violence against children was identified. The project used the experiences of multifamily therapy at Marlborough Family Center in London, the Center that for many decades creatively develops this concept of therapy and has particular experience in conducting complex interactions to families with the problem of violence. The Marlborough Family Center model, which is based on systemic therapy and psychodynamic group therapy approach, is the use of psychotherapy sessions in groups consisting of parents and children. During this psychotherapy sessions multiple techniques, including workshop techniques are used to facilitate difficult problems in family relationships. The experiences of the London team, due to its originality, may be found interesting by therapeutic teams, not only those facing the problem of violence in the family.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 59–71
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/28915
Wojciech Rachel, Agnieszka Turkot
Jak pomóc opiekunom pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera?
How can we help caregivers of patients with Alzheimer’s dementia?
Streszczenie
Autorzy dzielą się w artykule swoim doświadczeniem psychoterapeutycznym w zakresie pomocy osobom, które opiekują się członkami rodziny z postępującym otępieniem. Przedstawiają charakter różnych form pomocy, cele interwencji oraz sposoby rozwiązywania dylematów, przed którymi stają opiekunowie chorych oraz ich terapeuci.
Summary
Social, family and professional life depending on diverse factors. The caregiver burden is mainly related to patients with behavioral disturbances (BPSD) and loss of cognitive functions. Caring for a patient with dementia directly links to significant psychological stress. It also affects the caregivers’ physical and mental health. The psychiatric morbidity is higher among the caregivers population. Depression, anxiety disorder and insomnia have been found to be the most common. In this article, the authors share their own experiences and reflections from the use of psychotherapy with caregivers. The primary goal of psychotherapy is to help the patient’s caregiver adapt to the new situation and in improving relationships and communication with the patient. An important element of therapy is to reign in emotions associated with exercising care, helping with getting over the loss a loved one, accepting restrictions imposed on social and family life, and preventing feelings of loneliness. The aims of therapeutic interventions should include: education about dementia, improving the effectiveness and skills  needed to deal with patients, and fostering a sense of security. It seems that the best kind of help for caregivers of people suffering from dementia, are their support groups.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 73–84
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/31993
Aleksandra Katarzyna Tomasiewicz
Obraz ciała i samoocena osób z chorobą nowotworową krwi po chemioterapii
FREE ENGLISH FULLTEXT: Body image and self-esteem of patients with oncohematological diseases after chemotherapy
Streszczenie
Autorka, na podstawie przeprowadzonych badań, wskazuje na zależności pomiędzy obrazem ciała, samooceną oraz emocjami przeżywanymi w związku z chorobą nowotworową i leczeniem. Artykuł może być pomocny w pracy z pacjentami z zaburzeniami somatycznymi.
Summary
Aim. To measure interactions between body image and self-esteem in patients with onco-hematological diseases.
Method. The study included 30 patients with diagnosis of acute leukemia or lymphoma at the beginning of chemotherapy and control group of 30 healthy people. The study uses a structured interview, Body Image Scale, Rosenberg Self-Esteem Scale, Tennessee Self Concept Scale, Profile of Mood States.
Results. The higher level of concerns, care and poorer body image in patients body was found in comparison to controls. The correlation between body image and self-esteem in patients with onco-hematological diseases has also been confirmed. A relation between positive attitude towards the body and reduction of tension and anxiety was found. Depression was associated with a change in attitude towards the body. Patients who have a higher level of self-esteem, like their bodies more. The more they are occupied with how their body looks, the higher the level of interest of negative emotions and moods they show.
Conclusions. There is a relationship between body image and feelings in patients with onco-hematological diseases after intensive treatment with chemotherapy. Body image in this case is poorer, than in healthy people.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 85–94
DOI: http://dx.doi.org/10.12740/PT/30476
Beata Zielińska
Trudności początkujących terapeutów — przegląd literatury
FREE ENGLISH FULLTEXT: Novice therapists’ difficulties. A literature review
Streszczenie
Artykuł prezentuje opisane w literaturze wyniki badań dotyczących trudności, z jakimi borykają się w swojej pracy psychoterapeuci na początku swojej drogi zawodowej. Autorka charakteryzuje obszary funkcjonowania w roli, sprawiające
początkującym terapeutom szczególne trudności. Refleksji zostały poddane rodzaje trudności u terapeutów szkolących się w podejściu psychodynamicznym oraz poznawczo-behawioralnym.
Summary
Literature about difficulties in novice therapist practice appears from the 1950’s. Usually it contains qualitative research, case studies or review papers regarding this subject. The most common difficulties are: anxiety about one’s incompetence, managing with work complexity, using ones own feelings regarding work with patients, beliefs how therapy should work, boundaries around one’s self, evaluation during supervision and the use of basic therapeutic techniques. Within the described techniques there is a mention of common difficulties for therapist from different orientations. They are connected to a general specification of the therapist’s work – meeting with patients, imperfect use of therapeutic techniques or ones
own beliefs how the therapy should work and what is the aim of it. Difficulties characteristic for psychodynamic or cognitive-behavioral orientation are mentioned which are probably a consequence of the basic assumptions for each of the orientations. Reviewed literature rarely connects difficulties to the personality of the therapist. This work shortly describes a connection between personality traits and therapeutic orientation.


Psychoterapia 1 (172) 2015
strony: 95–99
Stanowisko zarządów Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i Sekcji Naukowej Terapii Rodzin Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego w sprawie prac nad Ustawą o zawodzie psychoterapeuty
Od wielu lat w środowisku polskich psychoterapeutów trwają prace nad Ustawą o zawodzie psychoterapeuty. W tej sytuacji wydaje się ważne, by Czytelnicy „Psychoterapii” znali stanowisko Zarządów Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i Sekcji Naukowej Terapii Rodzin Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.
Zostało ono sformułowane na wniosek Zarządu PTP. Mamy nadzieję, że lektura tekstu przedstawiającego to stanowisko stanie się zaczynem dyskusji wśród psychoterapeutów i zainspiruje Czytelników do dzielenia się własnymi refleksjami na temat ustawy.


Psychoterapia 1 (172) 2015
SUPLEMENT strony 1-28
Międzynarodowa Konferencja John Steiner w Krakowie





ISSN 0239-4170 (Print)

ISSN 2391-5862 (Online)

Zapraszamy na inne strony PTP

www.psychiatria.org.pl
www.psychiatriapolska.pl
www.archivespp.pl
www.psychiatriapsychoterapia.pl

Psychoterapia is an open access journal
Creative Commons: CC-BY
SHERPA RoMEO: Blue

Rekomendujemy stronę
Pharmacological Reports



-